มาตรฐาน: ASTM A106
ผู้เขียน: Sebayang A. , Tarigan E. , Kamil I. , Sutrisno J.
แหล่งตีพิมพ์: International Journal of Engineering, Science and Information Technology (2026) / วารสารวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีสารสนเทศ (2566)
DOI: 10.52088 / ijesty.v6i1.1795 / ชุดหูฟัง
ท่อเจาะเป็นส่วนประกอบที่สําคัญในการขุดเจาะน้ํามันก๊าซและความร้อนใต้พิภพทําหน้าที่เป็นท่อร้อยสายสําหรับการหมุนเวียนของเหลวขุดเจาะจากพื้นผิวไปยังหลุมเจาะในขณะเดียวกันก็ส่งกําลังทางกล เนื่องจากสภาพการทํางานที่รุนแรงรวมถึงความดันสูงการโหลดแบบวนรอบและสภาพแวดล้อมที่มีฤทธิ์กัดกร่อนความสมบูรณ์ของข้อต่อรอยในท่อเจาะจะต้องมั่นใจผ่านวิธีการเชื่อมที่เหมาะสมและการประเมินคุณภาพ. การศึกษาครั้งนี้จะสำรวจผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงการป้อนข้อมูลความร้อนในคุณสมบัติทางกลและลักษณะทางจุลภาคของข้อต่อรอยในท่อเหล็กเกรด ASTM A106 เกรด B ที่ผลิตโดยใช้การเชื่อมอาร์คโลหะป้องกัน (SMAW) และการเชื่อมอาร์คโลหะด้วยแก๊ส (GMAW) การเชื่อมดําเนินการโดยใช้การตั้งค่าข้อต่อก้น V-groove เดียวในตําแหน่ง 1G โดยมีกระแสเชื่อมคงที่ 140 A. การเชื่อม SMAW ใช้ขั้วไฟฟ้า E7018 ในขณะที่ GMAW ใช้ลวดฟิลเลอร์ ER70S-6 กับส่วนผสมของก๊าซป้องกัน 70% อาร์กอนและ 30% CO?. ประสิทธิภาพเชิงกลได้รับการประเมินผ่านการทดสอบการดัดงอรวมถึงการโค้งงอรากและใบหน้าตามมาตรฐานที่บังคับใช้ นอกจากนี้การวิเคราะห์โครงสร้างจุลภาคของโลหะเชื่อมและความร้อนได้รับผลกระทบโซน (HAZ) ได้ดําเนินการโดยใช้กล้องจุลทรรศน์แสงหลังจากการแกะสลักสารเคมีเพื่อระบุการกระจายเฟสและสัณฐานวิทยาของเมล็ดข้าว. ผลการทดสอบการดัดพบว่า SMAW -ข้อต่อรอยแสดงค่าความเค้นสูงสุด (? u) ที่สูงกว่าข้อต่อเชื่อม GMAW ค่าสูงสุดของค่า? u ที่ 1327.14 MPa ได้จากชิ้นงานโค้งงอ SMAW ในขณะที่ค่าต่ำสุด 922.10 MPa ถูกบันทึกไว้สำหรับชิ้นงานโค้งงอราก GMAW นอกจากนี้การทดสอบแบบโค้งงอยังให้ผลที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่องหรือไม่? u ค่ากว่าการทดสอบรากโค้งสําหรับวิธีการเชื่อมทั้งสองแสดงให้เห็นความต้านทานเชิงกลที่เหนือกว่าที่พื้นผิวเชื่อม สังเกตโครงสร้างจุลภาค