Norma: ASTM A106
Autorzy: Sebayang A., Tarigan E., Kamil I., Sutrisno J. Źródło: International Journal of Engineering, Science and Information Technology (2026)
DOI: 10.52088/ijesty.v6i1.1795
Rury wiertnicze są kluczowymi elementami w operacjach wiertniczych związanych z wydobyciem ropy naftowej, gazu i energii geotermalnej, pełniąc funkcję przewodów do cyrkulacji płynów wiertniczych z powierzchni do otworu wiertniczego, a jednocześnie przenosząc obciążenia mechaniczne. Ze względu na trudne warunki eksploatacyjne, w tym podwyższone ciśnienie, obciążenia cykliczne i środowiska korozyjne, integralność połączeń spawanych w rurach wiertniczych musi być zapewniona poprzez zastosowanie odpowiednich metod spawania i ocenę jakości. W niniejszym badaniu analizowano wpływ zmienności wniesionego ciepła na właściwości mechaniczne i cechy mikrostrukturalne połączeń spawanych w rurach ze stali ASTM A106 klasy B, wykonanych metodą spawania łukowego w osłonie metalu (SMAW) oraz spawania łukowego w osłonie gazu (GMAW). Spawanie przeprowadzono przy użyciu konfiguracji połączenia czołowego z pojedynczym rowkiem w kształcie litery V w pozycji 1G przy stałym natężeniu prądu spawania wynoszącym 140 A. W przypadku spawania SMAW zastosowano elektrody E7018, natomiast w przypadku GMAW wykorzystano drut spawalniczy ER70S-6 z mieszanką gazów osłonowych składającą się w 70% z argonu i w 30% z CO?. Właściwości mechaniczne oceniono za pomocą prób zginania, w tym zginania w korzeniu i na czole, zgodnie z obowiązującymi normami. Ponadto przeprowadzono analizę mikrostrukturalną metalu spawanego i strefy wpływu ciepła (HAZ) za pomocą mikroskopii optycznej po wytrawieniu chemicznym w celu określenia rozkładu faz i morfologii ziaren. Wyniki próby zginania wykazały, że połączenia spawane materiałem SMAW charakteryzowały się wyższymi wartościami naprężenia granicznego (?u) niż połączenia spawane materiałem GMAW. Najwyższą wartość ?u, wynoszącą 1327,14 MPa, uzyskano dla próbki zgiętej czołowo z materiału SMAW, natomiast najniższą wartość, wynoszącą 922,10 MPa, odnotowano dla próbki zgiętej u nasady z materiału GMAW. Ponadto próby zginania czołowego konsekwentnie dawały wyższe wartości ?u niż próby zginania u nasady w przypadku obu metod spawania, co wskazuje na lepszą wytrzymałość mechaniczną na powierzchni spoiny. Obserwacje mikrostrukturalne